Werk aan de winkel:
tijd om de mouwen op te stropen

De crisis is voorbij. Er is voor iedereen volop werk aan de winkel. Letterlijk. Om aan te geven wat ik bedoel een terugblik op afgelopen werkweek. Die bewoog zich van Zeist naar Woerden, Brussel, Londen en Mechelen, om te eindigen in Madrid.

Woensdagavond ben ik naar een debat over de invulling van V&D geweest, in mijn woonplaats Zeist. De eigenaar van het pand was de grote afwezige. De vraag dringt zich dan ook direct op waarom en voor wie deze bijeenkomst is gehouden. Initiatiefnemer voor het debat was het Zeister Mediacentrum. De media, bewoners en omliggende winkels maken zich dus wel druk over het leegstaande pand.

En, ben ik iets wijzer geworden? Misschien wel. Ik vond het idee van een dependance van een hogeschool of universiteit niet verkeerd. De suggestie voor een vestiging van de weggeefwinkel  – dan met 15.000 m2 veruit de allergrootste van Nederland – lijkt mij minder haalbaar. Zelf vind ik een kartbaan (uiteraard alleen voor elektrische karts) op het dak en een zwembad in de kelder zo gek nog niet.
Maar ik heb vooral geleerd dat de ambtelijke molens nog veel trager draaien dan ik al dacht. Hoopvol is dat er, na 22 maanden leegstand, al een onderzoek naar de technische staat van het pand is opgestart. Zodat we over niet al te lange tijd ook weten wat er daar überhaupt kan…

Op donderdag vroeg in de auto naar Brussel. Met een verdubbelde reistijd kwam ik na krap 4 uur ‘rijden’ eindelijk aan op ons kantoor in Strombeek Bever. Hier eerst de presentatie afgemaakt voor het meubelcongres van NAVEM. Daarna een boeiend gesprek met een business partner over de wederzijdse plannen voor 2018. Vervolgens nog een afspraak bij een producent die eigen winkels wil gaan openen. Na wat shoppen kwam hij toch terecht bij dé bron voor zijn data-inkopen. Wij gaan weer zorgen dat hij potentiële locaties goed kan vergelijken. Leuk dat ook de fabrikanten ons weten te vinden.

Op vrijdagochtend overleg met een journaliste van Trouw over een artikel voor het nieuwe jaar. De ideeën van mijn collega Gertjan Slob (Directeur Onderzoek) vielen in goede aarde, dat gaat dus een boeiend verhaal worden.

In de middag een gesprek op kantoor in Woerden met het Hoofd Research van een internationale private belegger uit Londen. Hij wist al min of meer wat wij doen, maar was toch aangenaam verrast over hoeveel steden wij inmiddels in kaart hebben gebracht.  Zijn interesse gaat vooral uit naar de allergrootste steden in Europa (Londen, Parijs) maar ook naar een aantal iets kleinere. Grappig detail: tijdens dit gesprek kregen we een opdracht binnen van een internationale ontwikkelaar voor een inventarisatie van een stad in Scandinavië.

Op maandag, vroeg van huis. Onderweg (ja, ik stond echt stil) naar personeel maar een appje gestuurd dat er de hele dag thuisgewerkt kon worden. Voor onze buitendienst betekende dit gewoon een extra dagje vrij. Het MT was al onderweg. Samen de plannen en het budget voor 2018 doorgenomen. Het gaat goed met Locatus, dus dat ging heel vlot. Bijzonder is wel dat we volgend jaar drie man gaan inhuren die de innovatie verder mogen komen aanjagen. Leuk!

Net voordat ik weer de sneeuw inging richting België een reminder voor het inleveren van een blog van mijn collega van marketing. Oeps. In de verkeerde week gezet in mijn agenda. Voor de zoveelste keer. Daarom Astrid: deze blog is voor jou. Toch nog.

Nu alleen nog even mijn presentatie voor morgen nog een keer doornemen en kijken of mijn vlucht van dinsdagavond naar Madrid nog op de planning staat bij KLM…

Ik merk dat er een heel andere vibe in de retailmarkt is dan een aantal jaren geleden: nieuwe energie stroomt door de gelederen. Locatus ziet uit naar een energiek 2018. En dat wens ik u ook toe.


Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerard Zandbergen

Gerard Zandbergen is CEO van Locatus en spart regelmatig met de spelers op de retailmarkt over de kansen voor de toekomst. Locatus heeft als doel de retailmarkt transparant te maken, zodat haar klanten hun kansen en risico’s helder in beeld hebben. Ruim vijftien jaar aan informatie vormt daarvoor de basis.